Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

πες μου ενα παραμυθι...

Ξεχασαμε τα παραμυθια φιλοι μου...Αυτα που μας κοιμιζαν τα βραδια...Αυτα που εκαναν την φαντασια μας να οργιαζει,που αποτελουσαν το πιο σημαντικο κομματι της ζωης μας.Τα χασαμε μαζι με την παιδικη μας ηλικια,με την αθωωτητα μας.Δεν ξερω αν ισχυει και για σας παντως,για μενα τα παραμυθια ηταν ο,τι πιο ΄πολυτιμο ειχα.Αυτα μου κινησαν το ενδιαφερον για το διαβασμα και για την μαθηση.
Σημερα,μετα απο χρονα,συναντησα εναν παραμυθα...Θελω λοιπον να μοιραστω μαζι σας την γνωση,οση μπορω δηλαδη,που μου χαρισε απλοχερα ..Μια διευκρινηση.Εννοειται πως δεν θα το πω ουτε οπως το ειπε αυτος που μου τα αφηγηθηκε σημερα ουτε φυσικα οπως αυτος που το εφτιαξε γιατι δεν ειμαι σε θεση να ξερω ποιος εφτιαξε μια ιστορια.

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ οπως λεει και ο Σεφερης

-ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-

Αυτη η ιστορια μιλα για ενα πολυ γνωστο σε ολους μας παραμυθι.Αυτο της Σταχτοπουτας.
υπολογιζεται πως υπαρχουν περιπου 300 Ελληνικες παραλλαγες σαυτο το παραμυθι.Η Ελληνικη version λοιπον,που ακουσα σημερα προβαλει το παραμυθι λιγο διαφορετικα.
Η σταχτοπουτα λοιπον ζει με τις δυο αδερφες και τη μαμα της.Πεινανε πολυ οι τρεις τους και το μονο που κανουν ειναι να πλεκουν.Μονο αυτο.Ειπαν λοιπον οτι οποιας απο τις τρεις της φυγει η κλωστη θα την φανε....Για να μην γινομαι κουραστικη λοιπον η κλωστη φευγει απο την μανα και οι 2 αδερφες την τρωνε.Τρεφονται ουσιαστικα ακομα απο αυτη.Η σταχτοπουτα ομως καθεται μονη της μπροστα στις σταχτες του τζακιου και κλαιει.Υστερα,μαζευει τα κοκαλα της μητερας της και τα θαβει στον κηπο.Την αλλη μερα φυτρωνει δεντρο σε εκεινο το σημειο με τρεις καρπους.Ο πρωτος ηταν τοοοσο ομορφος οπως τα λουλουδια την ανοιξη.Ο δευτερος ηταν τοοοσο ομορφος που ηταν σαν τη θαλασσα και τα ψαρια.Και ο τριτος ηταν τοοοσο ομορφος οσο καιο ουρανος με τα αστερια.Αυτο ηταν και το περασμα της σταχτοπουτας στην ενηλικιωση.Φοραει τα φουστανια και κανει το πριγκιποπουλο να την ερωτευτει...
Αυτο που μου κινησε περισσοτερο το ενδιαφερον ηταν τα λογια του περι κοινωνικοτητας του ανθρωπου.Ειπε,<<ο ανθρωπος ειναι ον αφηγηματικο>>.Θελει να λεει ιστοριες εχει αυτη την αναγκη.Και οντως.Ποσες φορες εχει τυχει καποιο περιστατικο και μετα εχουμε την αναγκη να το μεταδωσουμε?Πηγα εκει και ακου να δεις τι εγινε...Ακου ΝΑ ΔΕΙΣ.Ακου για να φτιαξεις την ιστορια στο μυαλο σου, να την δεις.
Αυτα τα λιγα.Αξιζει να το παρακολουθησουμε.



Λαικο Παραμυθι Προυσαλης Δ.
τριτη 22/2
20:30
στη Βιλα Στελλα στο Νεο Ηρακλειο.
τηλ.2132000221

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

και αυτοι ειπαν...