Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

στο κόκκινο


vieenrougem.blogspot.gr/

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012


και καπου εδώ ξεκινλαει η καινουρια μου ζωή....

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012


Aδιέξοδο.Θέλω να φύγω αλλα να πάω πού.Ολα ειναι δύσκολα τωρα.μπορω να τα κάνω ευκολα?παντού κυριαρχεί η βια,η καταστροφη.Ετσι το βλεπω τωρα τουλαχιστον.ΑΡΚΕΤΑ.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012


σε ειδα στον υπνο μου... εδειχνες πικραμενος... σε ξεχασαμε λες ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ.ΣΤΟ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ.

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Netherlands Dance Theater

Εκτος απο την αγάπη και τον έρωτα όπως εχω αναφερει και πιο παλιά η τεχνη περιλαμβάνεται στις λύσεις της σωτηριας μας...βαλσαμο στις κουρελίασμενες ψυχες μας... Σα να πηρα λίγο θάρρος χθες λιγη ελπιδα... Μπραβο.Οχι μόνο για τον χορό σας αλλά και για την ψυχική σας δύναμη...

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

ακου...

ειναι τρομερος...με αυτο το τραγουδι συνδεει την ελληνικη κ τη τουρκικη μουσικη...

http://www.youtube.com/watch?v=Tjs8UBmEIOo&feature=related

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

παραισθησεις

Βάζω τον δισκο σου και όταν ακούω την φωνή σου είναι σα να είσαι εδώ...Σα να τα λες για μένα...

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ?

τελικα ειμαστε καταδικασμενοι να ζησουμε ανελευθεροι ολη μας τη ζωη,ετσι?

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

ευχομαι να ημουν στο μυαλο σου.για να στο αλλαξω.

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

δεν ξεχνω...


r.i.p

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ!



http://tros-oti-troei.gr/

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ-ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ!


ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΦΟΡΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ!--->http://www.oee.gr/

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

τρελα


(ακομα αναρωτιέμαι γτ δεν πήδηξα μέσα...)






ξέρεις,σε κοιτάω κρυφά...
πίσω από τις παρωπίδες μου.
Αυτές που προσπαθώ τόσο καιρό να ξεσκίσω αυτές που μου έβαλαν την πρώτη μέρα κιόλας στο σχολείο...
Είναι σα να φεύγουν γιατί είσαι το μόνο αληθινό κομμάτι που μπορώ να δω.
Αυτός ο κοσμος είναι βουτηγμένος στο ψεμα βασισμένος στην αδικία,ΦΟΒΑΜΑΙ.
ΤΙ ΜΕ ΚΡΑΤΆΕΙ?
ακόμα δεν έχω καταλαβει ΤΙ με κρατάει.
Ο ήλιος που βγαίνει το πρωί?
Τα ονειρά μου?
Τα ονειρά μου,ακόμα και αυτά πανε να μου τα κατηγοριοποιήσουν να τα βάλουν σε κουτάκια και αυτά τα κουτακια σε αλλα και πάει λέγοντας.Μου ορίζουν συνεχώς τι να κάνω πως να σκέφτομαι...Και γιατί ο δικός τους τρόπος είναι ο σωστός,ε?
Ειναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τρελοί αυτοι που αποκαλούμε τρελούς?
Ή είναι απλά ελεύθεροι?
Δεν ξέρω τι με κρατάει...
Ολοι είναι βαθια χωμένοι στην κανονικότητα τους και γω βγάζω αναρθρες κραυγιές γτ δεν μπορω να ξεφύγω.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ...Τα στερεοτυπα τους με πνίγουν κανε αυτό μην κάνεις το αλλο...Πώς θα σωθω,πώς θα σωθείς?ωφελεί να προσπαθήσω να σε σώσω?
Ή θα με πεις τρελή?


(μου λείπεις)
http://www.youtube.com/watch?v=ySAPUP7Tg88

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

εγώ

Ώρες ώρες το παραπονο με πνίγει.Ανεβαινει απο το στήθος μου και κατακλύει όλο μου το σώμα ξυπνάει όλες μου τις αισθήσεις τα ματια μου γεμίζουν δάκρυα -ναι, πολλές φορές δάκρυα απροσδιορίστου αιτίας-και το στόμα μου δεν ξέρει τι λέει.Αυτό το παράπονο με έχει προβληματίσει πολλές φορές.
Μπορεί να είναι εγωισμός.
Μπορεί απογοήτευση
ή ακόμα και λύπη πραγματική λυπη.
Επίσης κάτι που θα έπρεπε να με προβληματίζει είναι το οτι δεν μπορώ να το προσδιορίσω.
Εχω βρεθει πολλές φορές σε φάση που να μην ξέρω τι θέλω.Ή να νομίζω ότι ξέρω τι θέλω.
Την έχω πατήσει άλλες τόσες.
Αλλα είμαι εδώ ξερεις,δεν μαρέσει να το βάζω κάτω...
δεν μαρεσει,απλως προτιμω να το παλεύω.
να το παλευω.ισως ...

ΚΑΙ ΣΥ!μου ζητάς συνεχώς να σου προσδιορίζω τα πάντα γιατ΄είπα εκείνο γιατι εκανα το αλλο...
ολες αυτες οι σαχλαμάρες είναι καλές για μονοπρακτο καποια στιγμη θα στο παίξω.Προς το παρόν εχω αφήσει στην ακρη κάθε καλλιτεχνικό μου αισθημα(τραγωδία)
ισως πρεπει να το βουλ΄ωσω και απλως να παω να διαβασω αριστοτελη.Κάτι εχει να σου πει κ αυτος ο καημένος.


Πάρε και το τραγουδάκι σου να μην σε αφησω και παραπονεμένο...σε φιλώ...

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

unfinished poem

ανειπωτα,ανολοκληρωτα ποιηματα...
ΚΑΠΟΥ,ΚΑΠΟΙΑ ΕΙΠΕ ΚΑΤΙ...
λογια του τριαντα του σαραντα τα πηρε ο αερας.Λογια γυναικων,Λογια επαναστασης.
Αχ και να ηξερες!ποσο ομορφοτερος θα ηταν ο κοσμος
Αχ και να ηξερες τι ειπαν ΕΚΕΙΝΕΣ οι μανες ΤΟΤΕ..

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

έτσι μιλώ,για σενα και για μένα...

Είναι νωρίς ακόμη μέσα στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
να μιλώ για 'σένα και για μένα.
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς;
ΕΙΜ' ΕΓΩ Μ'ΑΚΟΥΣ;Σ' αγαπάω, μ' ακούς;


Πού μ' αφήνεις, που πας, μ' ακούς;
Θα 'ρθει μέρα, μ' ακούς; για μας, μ' ακούς;

Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς;
Ή ΚΑΝΕΙΣ Ή ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ,μ' ακούς;
το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ' ακούς;

Της αγάπης μια για πάντα το κόψαμε
και δεν γίνεται ν' ανθίσει αλλιώς, μ' ακούς;

Σ' άλλη γη, σ' άλλο αστέρι, μ' ακούς;
δεν υπάρχει το χώμα δεν υπάρχει ο αέρας που αγγίξαμε,
ο ίδιος, μ' ακούς;
και κανείς δεν κατάφερε από τόσον χειμώνα
κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς;

Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς;

Μες στη μέση της θάλασσας

από το μόνο θέλημα της αγάπης, μ 'ακούς.

Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς.

Άκου, ποιος μιλάει στα νερά και ποιος κλαίει, ακούς;

ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΚΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΚΛΑΙΩ,Μ'ΑΚΟΥΣ?

Σ' αγαπάω, σ' αγαπάω, μ' ακούς;

Για 'σένα έχω μιλήσει σε καιρούς παλιούς
και γιατί, λέει, να μέλει κοντά σου να 'ρθω.

Που δεν θέλω αγάπη αλλά θέλω τον αέρα που αναπνέεις
και για 'σένα κανείς δεν είχε ακούσει.

Μόνη να περιμένω που θα πρωτοφανείς
σαν από μια εικόνα καταστραμμένη.

Που κανείς να μην έχει δει για σένα για 'σένα μόνο εγώ,
μπορεί, και η μουσική που διώχνω μέσα μου
αλλά αυτή γυρίζει δυνατότερη για 'σένα,
όλα για 'σένα, για 'σένα σαν καρφίτσα η μυρωδιά η πικρή.

Που βρίσκει μες στο σώμα και που τρυπάει τη θύμηση
έτσι σ' έχω κοιτάξει που μου αρκεί.

Να' χει ο χρόνος όλος αθωωθεί μες σε αυτά που το πέρασμα σου αφήνει.
Νίκη, νίκη όπου έχω νικηθεί πριν από εσένα και μαζί σου.

Πήγαινε, και ας έχω εγώ χαθεί ένα κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μέσα μια φωνή κι έναν καθρέφτη να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ.

Να σε βλέπω μισό να περνάς από μπροστά μου
και μισή να κλαίω για αυτό που χάνω, σ' αγαπάω... Μ' ακούς;

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς.


ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙ...

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

ΣΩΜΑ ΘΥΜΗΣΟΥ...ΚΑ

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ' εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ' ετρέμανε μες στη φωνή -- και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες -- πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στη φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

μα τι με εχει πιασει?πάλι κοιτάω από το γαμωπαράθυρο...Βλέπω ένα αεροπλάνο...Πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται που πάει...Κάπου μακριά?Ας ήμουν εκεί να ξεφύγω απ'όλα...

http://www.youtube.com/watch?v=LA2eQENueqY

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Πάντα έπρεπε να είμαι εγώ η δυνατή.


Εγώ αυτή που θα στηρίζει τους αλλους.

Εγώ χάρη στον εξωστρεφή χαρακτήρα που με χαρακτηρίζει θα έπρεπε να είμαι στήριγμα/
φίλη/ψυχολόγος δεν ξερω και γω τι άλλο.

Τώρα όμως που νομίζω πως δεν τα καταφέρνω...Τώρα που έχω τόσα στο κεφάλι μου ποιος
θα στηρίξει εμενα?

Νιώθω μόνη.Στην ουσία δεν είμαι.και πολλοί μπορεί να με χαρακτηρίσουν αχάριστη.Και
ναι πληρώνω λαθη του παρελθόντος ομως το κενο που νιώθω δεν αλλάζει.

Πιστευα αθωα και με μια δόση ηλιθιότητας πως καποια άτομα θα ειναι για πάντα δίπλα μου.Οτι και να γίνει.Τώρα καταλαβαίνω πως αυτο δεν είναι παρά μια ανάγκη μου.Η οποία φυσικά δεν έχει λογική.Τοτε,εγω,πως ήμουν ετοιμη να το κανω αυτο?Και μέσα σε όλα αυτά πρέπει να συγκεντρωθω πρέπει να βγαλω την υλη...Ας γελάσω...

Βαρέθηκα να προσπαθώ το ανέφικτο...
θα πάω να χωθώ σε καμιά τρύπα και τελείωσε η υπόθεση

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

σκατα

μου λειπει το διαβασμα μου λειπει το θεατρο ο χορος η ποιηση...


http://www.youtube.com/watch?v=A4gBzUwo6Iw