Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011


ΤΕΧΝΗ...
τι ειναι η τεχνη?
ειναι μονο το καλαισθητο?
αυτο που διμιουργει αισθηματα θαυμασμου και δεους?
ή μηπως ειναι και αυτο που με την ταπεινοτητα του μας τραβα την προσοχη?
Για μενα τεχνη ειναι η εκφραση συναισθηματων του καλλιτεχνη,ΔΕΝ εχει σημασια αν αυτος που θα ερθει σε επαφη με το εργο τεχνης νιωσει την εκσταση του καλλιτεχνη...Καμια σημασια/Το σημαντικο ειναι να μην του προκαλει απεχθεια.Απο κει κ περα αν τραβηξει την προσοχη καποιου του δημιουργησει εστω και το συναισθημα της περιεργειας τοτε ειναι εργο τεχνης
ενα παραδειγμα:τις προαλλες βρισκομασταν με καποια παρεα στην πινακοθηκη,Εκει ηταν ενας πινακας που παραξενεψε τα παιδια με την απλοτητα του."δεν ειναι τεχνη"ελεγε ο ενας."μπορω να το κανω κ γω" ελεγε ο αλλος.Κ ομως ο καλλιτεχνης ειχε πετυχει τον σκοπο του.Ολοι τωρα πια κοιτουσαν το εργο ΤΟΥ. ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟ.Προσωπικα δεν μ αρεσε αλλα αυτο δεν εχει καμια σημασια διοτι περιττο να πω πως ειναι το μονο που εμεινε τοσο πολυ χαραγμενο στην μνημη μας
εξαλλου θα πρεπει να χεις καποιες γνωσεις για να κρινεις...αυτα

Παρασκευή 20 Μαΐου 2011

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ...?

Είμαι 17 χρονων...Και καλούμαι να πάρω ίσως την πιο σημαντική απόφαση της ζωης

μου...Αυτή που θα καθορίσει το μελλον μου.Και εγω δεν ξερω τιποτα........Ξέρω τι θελω να σπουδάσω.Εχω πολλά στο νου μου.Ομως δεν εχω ιδέα τι δουλεια θελω να κανω τελικα...

Και ειναι σημαντικο γιατι θα με ακολουθει σε ολοκληρη τη ζωη μου η αποφαση αυτη.
Αρχικά ανησυχούσα...Κοιτούσα και την επαγγελματικη αποκατασταση...Αλλα τωρα μου

φαινεται τοσο ματαιο...αν σπουδασω κατι που μαρεσει αλλα μετα δεν θα βρισκω δουλεια?θα πεινασω και θα δουλευω καπου που δεν μαρεσει...Απτην αλλη,θα κανω μια δουλεια που δεν μαρεσει μονο και μονο γτ μου προσφερει χρηματα?θα μαι δυστυχισμενη...

ΑΧ,ΡΕ ΕΛΛΑΔΑΡΑ...


ειμαι μολις 17 χρονων,και τοσο μπερδεμενη.

ΣΑΠΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΣΑΠΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΟΛΑ ΣΑΠΙΑ...ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ...........................

Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

ειμαι αηδιασμενη απο τα ΜΑΤ
ειμαι αηδιασμενη απο την κοινη γνωμη
Απο τα ΜΜΕ ,
τους αδιαφορους νεους ,
τους γερους.



ΕΙΜΑΙ ΑΗΔΙΑΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ.ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ?

Τρίτη 10 Μαΐου 2011


ποιος θυμαται?




http://www.youtube.com/watch?v=kGVq4LG7Ukw&feature=related


Μου θυμιζει τοσο πολυ τα παιδικα μου χρονια...αυθεντικα οχι τερατα και οπλα οπως σημερα...







Μόνο εγω το ακουγα τελικά?

Τρίτη 26 Απριλίου 2011

http://www.youtube.com/watch?v=UcvkRZJCMaY&feature=related






o δικος μου ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου
ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ ΕΣΥ!
Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

Κυριακή 17 Απριλίου 2011

?

νομίζω οτι αρχίζει να μην μου πολυαρέσει η δημοκρατία(σας?).

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Πεθαίνω κάθε μερα.Πεθαίνω και ας είμαι μακρια.

Κάθε πυροβόλισμος κάθε βίαιη κίνηση έχει και εμενα αποδεκτη,και ας μην το μαθαίνω ποτέ.
Με σκοτωνουν καθημερινά τα οπλα τους,
Εσας σας στοχευουν στα πόδια εδω σημαδευουν στο μυαλο...(Κ.Γ)
Τι μάταιη η ζωη μου...Μοχθώ για ανουσια πραγματα.
Πεθαινω μαζι σας
Καθε μερα.
Τυψεις.
Το μονο που μπορώ να κάνω από εδώ που βρίσκομαι ειναι να γράφω και να λέω για σας.
Δεν σας ξερω.
Δεν θα επρεπε να με ενδιαφερετε.
Θ α επρεπε να με νοιαζει μόνο η σαπια ζωη μου και πραγματα οπως το τι θα βάλω αυριο ή τι βαθμό θα πάρω,.Αλλα ΓΑΜΩΤΟ δεν ειμαι έτσι.
ΚΟΥΡΑΓΙΟ,ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΑΝΤΑΜΩΣΟΥΜΕ...









Με τόσο θάνατο που έπεσε και πεφτει,
πολέμους,εκτελέσεις,δίκες,θάνατο και αλλο θάνατο
αρρώστια,πείνα,τυχαία δυστυχήματα,
δολοφονίες απο πληρωμένους εχθρών και φίλων,
συστηματική υπόσκαψη και έτοιμες νεκρολογίες
ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΖΩ.
Δώρο της τύχης,ΑΝ ΟΧΙ ΚΛΟΠΗ ΑΠ'ΤΗ ΖΩΗ ΑΛΛΩΝ
γιατί η σφαίρα που της γλίτωσα δεν χάθηκε μα χτυπησε το άλλο κορμί που βρέθηκε στη θέση μου.
Έτσι σα δώρο που δεν άξιζα μου δόθηκε η ζωη
και όσος καιρός μου μένει
ΣΑΝ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΧΑΡΙΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΗΣΩ
ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ