Πάντα έπρεπε να είμαι εγώ η δυνατή.


Εγώ αυτή που θα στηρίζει τους αλλους.

Εγώ χάρη στον εξωστρεφή χαρακτήρα που με χαρακτηρίζει θα έπρεπε να είμαι στήριγμα/
φίλη/ψυχολόγος δεν ξερω και γω τι άλλο.

Τώρα όμως που νομίζω πως δεν τα καταφέρνω...Τώρα που έχω τόσα στο κεφάλι μου ποιος
θα στηρίξει εμενα?

Νιώθω μόνη.Στην ουσία δεν είμαι.και πολλοί μπορεί να με χαρακτηρίσουν αχάριστη.Και
ναι πληρώνω λαθη του παρελθόντος ομως το κενο που νιώθω δεν αλλάζει.

Πιστευα αθωα και με μια δόση ηλιθιότητας πως καποια άτομα θα ειναι για πάντα δίπλα μου.Οτι και να γίνει.Τώρα καταλαβαίνω πως αυτο δεν είναι παρά μια ανάγκη μου.Η οποία φυσικά δεν έχει λογική.Τοτε,εγω,πως ήμουν ετοιμη να το κανω αυτο?Και μέσα σε όλα αυτά πρέπει να συγκεντρωθω πρέπει να βγαλω την υλη...Ας γελάσω...

Βαρέθηκα να προσπαθώ το ανέφικτο...
θα πάω να χωθώ σε καμιά τρύπα και τελείωσε η υπόθεση

σκατα

μου λειπει το διαβασμα μου λειπει το θεατρο ο χορος η ποιηση...


http://www.youtube.com/watch?v=A4gBzUwo6Iw

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

καμια φορα καθομαι και κοιταω εξω απο το παραθυρο

Σαν κατι να περιμενω.Δεν ξερω τι ομως...παντα κατι περιμενω και παντα μενω μονη.

Πρεπει μαλλον να σταματησω να περιμενω...

να βασιστω στον εαυτο μου...ποσο ευκολο ειναι αυτο?

σευχαριστω παρολα αυτα.


υ.γ. πρεπει να χαρεις ηρθαν τα χριστουγεννα

Ολα γύρω μας διαλυονται...Προγραμματισμενο θα μου πεις...

Το παιχνίδι παίζεται πίσω από την πλάτη μας...

Εχει τη μορφή ευτυχίας μέσω της κατανάλωσης

του έρωτα μέσω του φθηνού ερωτισμού

της κιδυνολογίας,της κατανάλωσης...

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΑΠΑΘΗΣ ΤΗΛΕΘΕΑΤΗΣ
Θα μπω και γω σαυτή την κόλαση και θα την καταστρέψω.

Δεν ξέρω πως αλλα θα το κάνω.

ναι το ξερω,ειμαι τοσο μικρη ακομα.Μα τοσο μεγαλη ταυτοχρονα...Ειμαι μεγαλη γιατί θα

έχω εσένα δίπλα μου...και όλους τους υπόλοιπους που θα παλέψουν μαζί μας για την

διάσωση του κόσμου και του μυαλου μας...

http://www.youtube.com/watch?v=Q1gs0Kpype4

το πεταγμα της πεταλουδας

...Κοίτα τι κάνει η πεταλούδα...

Εχει μια μοναδική μέρα ζωής και αυτη το μόνο που κάνει είναι να στριφογυρίζει γύρω από

το φως...

Πως να της φαίνεται άραγε?

Εγώ ξέρω,Αυτό το φως δεν είναι τίποτα,είναι τεχνητό.

Ομως αυτή τι νιώθει?

Ετσι και ο άνθρωπος...νομίζω...

Γύρω απο ποιο φως γυριζουμε?Η ζωή μας σαν το πέταγμα της πεταλουδας.

Ανούσιο.Ή οχι?

...

Ο αναρχοφεμινισμος αναγνωριζει την πατριαρχια ως το βασικο οπλο της μοντερνας καπιταλιστικης και ιεραρχικης κοινωνιας η οποια καθοριζει την καθημερινη ζωη των ανθρωπων μεσω της θεσμισης και με την οικογενεια σα μια απ αυτες τις παραδοσεις.

ο αναρχοφεμινισμος δεν εστιαζει στην αλλαγη της καταστασης μονο για τις γυναικες αλλα στην αλλαγη για ολους τους ανθρωπους της κοινωνιας.Για μια συνολικη αλλαγη στην κοινωνια...

το προβλημα των γυναικων ως δευτερων πολιτων στην κοινωνια δεν ειναι ενα ξεχωριστο προβλημα αλλα ειναι μερος ολης της προβληματικης κοινωνιας της ανισοτητας και του εξουσιασμου.

Δεν θελουμε να κατορθωσουμε το ιδιο που κατορθωσαν οι αντρες θελουμε ολοι μαζι να καταφερουμε πολλα περισσοτερα

και οταν επιτυχουμε ο αναρχοφεμινισμος θα φτασει στον σκοπο του ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΕΞΕΛΕΙΨΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.


ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

(Απο συνεντευξη απο μελος της anfema.)

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ...?

Είμαι 17 χρονων...Και καλούμαι να πάρω ίσως την πιο σημαντική απόφαση της ζωης

μου...Αυτή που θα καθορίσει το μελλον μου.Και εγω δεν ξερω τιποτα........Ξέρω τι θελω να σπουδάσω.Εχω πολλά στο νου μου.Ομως δεν εχω ιδέα τι δουλεια θελω να κανω τελικα...

Και ειναι σημαντικο γιατι θα με ακολουθει σε ολοκληρη τη ζωη μου η αποφαση αυτη.
Αρχικά ανησυχούσα...Κοιτούσα και την επαγγελματικη αποκατασταση...Αλλα τωρα μου

φαινεται τοσο ματαιο...αν σπουδασω κατι που μαρεσει αλλα μετα δεν θα βρισκω δουλεια?θα πεινασω και θα δουλευω καπου που δεν μαρεσει...Απτην αλλη,θα κανω μια δουλεια που δεν μαρεσει μονο και μονο γτ μου προσφερει χρηματα?θα μαι δυστυχισμενη...

ΑΧ,ΡΕ ΕΛΛΑΔΑΡΑ...


ειμαι μολις 17 χρονων,και τοσο μπερδεμενη.

ΣΑΠΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΣΑΠΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΟΛΑ ΣΑΠΙΑ...ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ...........................